The World Steel Association hefur gefið út skammtímaspáskýrslu um eftirspurn eftir stáli fyrir apríl 2024. Gert er ráð fyrir að alþjóðleg stáleftirspurn muni taka við sér um 1,7% árið 2024 og ná 1,793 milljörðum tonna; árið 2025 mun þessi tala vaxa í 1,815 milljarða tonna. Gert er ráð fyrir að alþjóðleg eftirspurn eftir stáli haldi áfram að aukast á næstu tveimur árum.
Hvað kínverska markaðinn varðar er búist við að eftirspurn eftir stáli Kína haldist stöðug árið 2024. Þrátt fyrir að samdráttur í fasteignafjárfestingum hafi leitt til nokkurrar minnkunar á eftirspurn mun vöxtur í innviðum og framleiðslu bæta upp þetta bil. Árið 2025 er búist við að eftirspurn eftir stáli í Kína minnki lítillega en verði áfram undir 2020 hámarkinu.
Fyrir utan Kína er gert ráð fyrir að eftirspurn eftir stáli í öðrum löndum aukist um 3,5% árlega frá 2024 til 2025. Stálþörf Indlands verður knúin áfram af innviðafjárfestingu og er gert ráð fyrir að eftirspurnin muni aukast um 8% árið 2025, en eftirspurnin árið 2025 verði næstum 70 milljón tonnum meiri en árið 2020. Eftirspurn eftir stáli í vaxandi hagkerfum eins og Miðausturlöndum, Norður-Afríku og ASEAN mun einnig aukast.
Meðal háþróaðra hagkerfa er búist við að eftirspurn eftir stáli í Evrópusambandinu muni batna verulega árið 2025, en eftirspurn eftir stáli í Bandaríkjunum, Japan og Suður-Kóreu mun haldast stöðug. ESB og Bretland eru enn helsta áskorunin fyrir vöxt alþjóðlegrar eftirspurnar eftir stáli og standa frammi fyrir mörgum óvissuþáttum, en búist er við að þau sýni batamerki árið 2025.
Hvað varðar eftirspurnariðnað er vöxtur eftirspurnar í íbúðabyggingaiðnaði tiltölulega lítill vegna áhrifa hárra vaxta og hás byggingarkostnaðar, en alþjóðleg framleiðslustarfsemi stendur einnig frammi fyrir áskorunum vegna óvissu og veikrar eftirspurnar.
World Steel Association benti á að græn umbreyting alþjóðlegs hagkerfis muni stuðla að aukinni fjárfestingu í opinberum innviðaiðnaði, sem mun hafa jákvæð áhrif á eftirspurn eftir stáli. Rétt er að taka fram að hár byggingarkostnaður og skortur á vinnuafli getur takmarkað framtíðarfjárfestingu opinberra innviða og vöxt fjárfestingar í framleiðslu til skamms tíma.